X
تبلیغات
گروه کوهنوردی کاوه آزاد ملایر

پناهگاه تازه تاسیس یخچال با سابقه ای زیر ۱۰ سال در محلی مشرف به کاسه یخچال واقع شده که جهت صعود به قله یخچال مورد استفاده قرار می گیرد و از انرژی خورشید هم در قالب باطری های خورشیدی بهره می برد ِ این پناهگاه در فاصله ۱ ساعتی قله و در پایان مسیری بنام هزار پیچ یا چرخ فلک قرار گرفته و برای رسیدن به آن باید ۳ ساعتی را در فصل خشک پیمود ـ گذر از کوچه باغ های معطر و زیبای دره مراد بیگ حدودا یک ساعتی شما را مشغول پیمایش مسیری تقریبا مسطح با شیبی ملایم خواهد کرد و بعد از خانه ییلاقی ها مجددا یک ساعتی را باید تا جان پناه ایزدی با رودخانه همیشه جاری و شیبی کم  سر کنی و بعد هم یکساعتی را باید با شیب هزار پیچ همراه شوی و در پناهگاه مذکور به استراحت بپردازی و با چشم انداز دره مراد بیگ و شهر همدان باشی  ِ که نهایتا یکساعت بعد در قله خواهی بود و ... این پناهگاه گنجایش ۲۰ نفر را در نیم طبقه بالا و همین تعداد را در نیم طبقه پایین به صورت راحت دارد و فاقد امکاناتی همانند بوفه و سیستم گرمایی و ... بوده و سرویس بهداشتی آن در بیرون ونزدیک بوده و چشمه آبی که از کاسه یخچال تامین می گردد هم در دسترس می باشد.

پناهگاه پیست اسکی یا تاریک دره ـ در انتهای دره ای به همین نام و نزدیکی گنجنامه  و در مسیر جاده همدان - تویسرکان قرار دارد که برای رسیدن به آن باید  از طریق گنجنامه ِ جاده و دره مذکور با یک ساعت پیمایش مسیر با شیب اندک و در کنار رود دائمی  به آن رسید  .

این پناهگاه قبل از آنکه جاده پیست آسفالت و در زمستان برف روبی شود همواره مورد اقبال کوهنوردان بود که بعد از اتفاقات فوق و هجوم جمعیت و سادگی دسترسی اسکی بازان ـ بیشتر مورد استفاده علافمندان طبیعت و اسکی قرار گرفته و کوهنوردان هم بعد از صعود چهار قله و یا کلاغ به گردنه مراد از آن استفاده می نمایند .

امکانات خوب پناهگاه شما را بی نیاز از هر نوع بارکشی و کوله کشی می نماید و تماشا و اسکی کردن با این پشتوانه لذت خاصی دارد که امیدوارم شما هم طعم آن را با هزینه هایی به مراتب کمتر از دیزین و ... بچشید .

پناهگاه شماره یک میدان میشان هم در مسیر صعود به قله الوند از مسیر گنجنامه - کیوارستان قرارداردکه البته نمی توان آن را شماره یک نامید (به لحاظ قدمت پناهگاه دوم)  ِ این پناهگاه یکی از شیک ترین پناهگاههای کشور می باشد که امکانات خوبی داشته و میزبانی بسیاری از کوهنوردان را در فصول مختلف به خصوص در زمستان  بر  عهده  دارد  ِ وجو ددو سالن خواب مجهز به سیستم گرمائی با هزینه ای اندک و ظرفیتی بالای ۱۰۰ نفر  ِ بوفه و سرویس بهداشتی در داخل و آب در دسترس همراه با حلیم در صبحگاه جمعه از جمله امتیازات بالای این پناهگاست که باید آنرا هتل کوهستان نامید .

و پناهگاه شماره ۲ که در واقع به لحاظ قدمت "نامبر وان " کشور در سطح شهرستانهاست و با قدمتی در حدود ۴۸ سال هنوز نفسش گرم است و حلیمش به دل می نشیند که باید طعمش را زیر دندان به امانت بگیری.

این پناهگاه به همت کوهنوردان قدیمی و پیشکسوت همدان در دشت میشان احداث شد و محیطی صمیمی و گرم دارد  ِ گر چه در نزدیکی و فاصله ۱۰ دقیقه ای پناهگاه شماره یک واقع شده اما مشتری های خودش را دارد و فاقد امکانات شب خوابی بوده و بوفه آن پذیرای شماست .

از میدان میشان نیم ساعتی بعد به تخت نادر و بعد از ۴۵ دقیقه در فصل خوش سال به کلاغ خواهی رسید ـ پناهگاهی که نشان عزم کوهنوردان قدیم در آن هویداست ِ سالنی ۳۰ متری و اتاقکی ۸ متر مربعی که فاقد هر گونه امکانات است ِ آب در نزدیکی اش واقع شده و سویس بهداشتی آن را باید چشم پوشید!!! این پناهگاه مورد استقبال عموم کوهنوردان است و شب مانی و لرز زمستانی اش فوق العاده به دل می نشیند اگر امکانات شب خوابی خوبی داشته باشی .

خط الراس را از کلاغ به سمت قزل طی می کنیم از دائم برف زیبا عبور کرده و به جان پناه قزل می رسیم با چشم اندازی منحصر به فرد ِ تمام امکانات این جان پناه ِ همانی است که در تصویر می بینید ِ در تابستان آب در دره مجاور و سمت راست تصویر در دسترس است و در زمستان باید برف آب کرد ُ در فصل خوش ار مسیر امام زاده کوه ۴-۵ ساعتی راه است و از انتهای  دره وهنان یک و نیم ساعت ... و صعود قله هم در آن فصل ۱.۵ ساعت زمان خواهد برد ِ نقائص احتمالی این جان پناه در سال جاری به همت دوستانمان تعمیر و ترمیم شد .

قله کرکس به لحاظ دوری در غربت بود و تا چند سال پیش کمتر مورد اقبال دوستداران کوهستان بود و بیشتر همنوردانی از اسد آباد و ... از آن صعود می کردند اما ساخت پناهگاه باعث شد تا مامنی باشد برای کوهنوردان ...این پناهگاه از باطری های خورشیدی بهره می برد و متاسفانه یک ضعف فوق العاده بزرگ و خطر ناک دارد و آن بسته بودن درب آن غیر از جمعه می باشد ِ که گرچه  دوستان توجیهات خاص خود را دارند اما این امر به وقت خود خطرآفرین می باشد که باید قبل از عزیمت از باز بودن آن اطمینان حاصل کرد و یا نسبت به تهیه کلید !!!!!!!! اقدام نمود که خود زمان بر بوده و برنامه را مشروط و فاقد تضمین اجرا می کند . 

و مردانی که در این عرصه خدمت کرده و رفته اند و یا در خدمت هستند (با تشکر از زحماتشان)

حاج حسین سهرابی که این تصویر آخرین روز خدمتش رو نشون میده و طلب آمرزش برای پسرایشان و آنانی که پیش از اینها در خدمت به ورزش کوهنوردی و کوهنوردان حضور داشتند

 

آقای عباس شیر خانی ( پناهگاه شماره یک میشان)              و آقای حسین خدایی (پناهگاه شماره دو میشان)

  

آ تقی و حمید بختیاری (یخچال) و زنده یاد حسن زحمتکش که هر کدام حضوری در ژناهگاه داشته و یا دارند

و با سپاس از دوستانی که در کرکس در حفظ و نگهداری آن تلاش می کنند و تصویری ازشون ندارم  

عکس : علی بیات


برچسب‌ها: پناهگاه میدان میشان, پناهگاه کلاغ لانه, پناهگاه کرکس, پناهگاه یخچال, جان پناه ایزدی



تاريخ : دوشنبه هفتم بهمن 1392 | 16:16 | نویسنده : اکبر |

پزشک: تصاویری که از غارهای زیر می‌بینید، دکور یک فیلم علمی تخیلی نیستند. اتفاقاً می‌شود آن ها را در جاهایی فراموش‌شده از آسیا، امریکای شمالی و اروپا یافت. برخی از این غارها از تراوش آب به درون صخره‌های آهکی ایجاد شده‌اند.

بدین‌ترتیب، سنگ‌های آهکی ذره‌ذره در آب حل می‌شوند و ترک‌ها و شکاف‌هایی ایجاد می گردد. زایش این غارهای زیبا، حاصل روندی چند میلیون ساله از این اتفاق است. برخی دیگر از غارها، از سایش چندین‌ میلیون ساله‌ی آب‌های دریاچه یا دریا ایجاد شده‌اند.

از میان این غارهای شگفت‌انگیز، برخی از آن‌ها به روی عموم باز است. برای کشف زیبایی‌هایی که طبیعت در این غارها به ودیعه نهاده، نیاز به ابزارهایی ویژه هم هست. در میان گروه‌های اکتشافی، عکاس‌های ماهری هم بودنه‌اند که زیبایی‌های این گوشه‌های ناشناخته‌ی جهان را برای ما به تصویر بکشند.

 

۱ـ غار سُن‌دونگ در ویتنام:

این غار، بزرگ‌ترین غاری است که تا اکنون در جهان شناخته شده‌است. در این غار اکوسیستم‌هایی منحصر به فرد، جریان‌های آبی و اشکال هندسی بی‌نظیری به چشم می‌آید.

12-19-2013 11-40-47 PM

12-19-2013 11-40-15 PM

12-19-2013 11-39-54 PM

 

۲ـ غار یخی نزدیک به آتشفشان موتنووسکی در روسیه:

غارهای یخی این‌چنین، در یخچال‌های طبیعی اطراف آتشفشان موتنووسکی در روسیه شکل می‌گیرد. عامل ایجاد برخی از آن‌ها، دریچه‌هایی است که حرارت و گازهای آتشفشانی را آزاد می‌کنند و به «فومارول‌ها» موسوم‌ند.

12-19-2013 11-42-11 PM

12-19-2013 11-41-56 PM

12-19-2013 11-41-31 PM

 

۳ ـ معدن نایکا در مکزیک:

این غار، خانه‌ای برای بزرگ‌ترین کریستال‌هایی است که تا کنون دیده شده‌اند. به دلیل عمق، حرارت و برخی مشکلات دیگر، این غار برای بازدید عمومی بسته است.

12-19-2013 11-43-25 PM

12-19-2013 11-43-05 PM

 

۴ ـ غار یخچالی واتناجوکول در ایسلند:

این یخچال، بزرگ‌ترین یخچال طبیعی اروپ محسوب می‌شود. این نوع غارها، به دلیل آب شدن برخی از قسمت‌های یخچال ایجاد می‌گردد، اما باید دانست به دلیل شکنندگی و احتمال ایجاد تغییر در شکل یخچال‌ها، این غارها خطرناکند.

12-19-2013 11-44-58 PM

12-19-2013 11-44-41 PM

12-19-2013 11-44-22 PM

 

۵ـ غارهای باتو در مالزی:

این غارها، توسط مهاجران انگلیسی، چینی و مردم محلی مورد استفاده قرار می‌گرفت. این غار، جزو غارهایی است که بازدید آن برای عموم آزاد است.

12-19-2013 11-45-47 PM

 

۶ـ غار یخچالی مندنهال در آمریکا:

این غار در آلاسکا قرار دارد. به دلیل تغییر شکل همیشگی یخچال ها، معلوم نیست این غار زیبا چقدر دیگر باقی بماند.

12-19-2013 11-47-04 PM

 

۷ـ  غاری در آلگاروه‌ی پرتغال:

سنگ‌های این غار تقریباً در آب محلولند.

12-19-2013 11-47-38 PM

 

۸ـ غار کرم‌های شب‌تاب در نیوزلند:

نوع خاصی از کرم‌های شب‌تاب که در این غار ساکن شده‌اند، نمایی بسیار بی‌نظیر به این غار بخشیده‌اند.

12-19-2013 11-48-45 PM

12-19-2013 11-48-29 PM

12-19-2013 11-48-12 PM

 

۹ـ غار ثام‌لود در تایلند:

این غار در شمال تایلند قرار دارد. رود نام‌لاگ وارد این غار می‌شود. استالاگمیت‌ها و استالاکتیت‌های زیبایی در این غار وجود دارند.

12-19-2013 11-49-36 PM

12-19-2013 11-49-20 PM

 

۱۰ـ غار کیائوت سائه در میانمار:

درون این غار معبدی بودایی قرار دارد و اطلاعات چندانی درباره‌اش در دست نیست.

12-19-2013 11-50-24 PM

 

۱۱: غارهای ماربل در پاتاگونیا.

این غار به‌خاطر بازتاب‌هایی زیبا از آب بر روی سنگ‌های آن و نیز شکل‌های محراب‌وار کلیسایی‌اش معروف است.

12-19-2013 11-51-15 PM

12-19-2013 11-51-00 PM

 

۱۲ـ دره‌ی آنتلوپ در آمریکا:

این غارها در آریزونا طی بادهایی چندین هزارساله و جریان‌های سریع آبی ایجاد شده. در برخی فصل‌های سال، ممکن است سیل‌هایی شدید در این دره رخ دهد. فیلم ۱۲۷ ساعت را به یاد آورید.

12-19-2013 11-52-32 PM

12-19-2013 11-52-13 PM

 

۱۳: غار فاریا ناکن در تایلند:

این غار از قدیم نزد حاکمان محلی بسیار محبوب بوده، بنای میان این غار توسط حاکمی به نام چولالونگ‌کورن در سال ۱۸۹۰ ساخته شده‌است.

12-19-2013 11-53-31 PM

12-19-2013 11-53-15 PM

 

۱۴ـ غار الیسون در آمریکا:

 برای غارنوردهایی که از آویخته شدن به طناب لذت می‌برند، مکانی هیچان‌انگیز است!

12-19-2013 11-55-41 PM

 

۱۵: غار فلوت نی در چین:

 این غار در ایالت گوانگ‌خی چین قرار دارد و اقلاً از ۱۲۰۰ سال قبل کشف شده‌است. استالاگمیت‌ها و استاکتیت‌های بی‌بدیلی در این غار یافت می‌شوند. در دهانه‌ی این غار نِی‌هایی می‌روید که می‌توان از آن‌ها فلوت ساخت.

12-19-2013 11-56-38 PM

12-19-2013 11-56-21 PM

 

 

منبع: ۱پزشکـ فرانک مجیدی



تاريخ : سه شنبه هفدهم دی 1392 | 14:24 | نویسنده : اکبر |

انجمن پزشکی کوهستان ایران: از عوامل مهم و موثر در موفقیت ورزشکاران تغذیه آنان است. دکتر رمضان حیدریان رئیس هیات پزشکی ورزشی استان سمنان گفت و گویی با سایت خبری این هیات انجام داده است که در پی  می آید.

سوال : ورزشکار چه زمانی و چه نوع غذا یی بخورد ؟
مصرف کربوهیدرات قبل از فعالیت ورزشی موجب افزایش توانایی و شادابی و ذخیره های گلیگوژنی بدن پرشده و در حین ورزش عضلات و مغز ، غذای مورد نیاز شان را به راحتی در دسترس دارند و نیاز نیست با سوزاندن چربی ها که زمان زیادی می برد و بدن راخسته می کند انرژی مورد نیاز خود را تامین کنند .
سوال :در فصل سرما و ورزشهای زمستانی بدن چه میزان کربوهیدرات وپروتئین نیاز دارد ؟
خوردن غذا حین ورزش به ثبات قند و حرارت بدن کمک می کند انرژی عضلات و مغز تجدید شده و خستگی دیرتر به سراغ می آید .
غذای مناسب بعد از ورزش انرژی مصرف شده را تامین می کند . میزان انرژی مورد نیاز به میزان فعالیت و جثه ورزشکار ارتباط دارد .
ورزشهای کوهنوردی و اسکی و ... ورزشهای استقامتی – قدرتی هستند ، و به غذاهای کربوهیدراتی بیشتر نیاز دارد ( 60%- 55% انرژی مصرفی ) ، پروتئین ( 20% - 15% انرژی مصرفی ) چربی 25% انرژی مصرفی
میزان انرژی مورد نیازدر ساعتی که ورزش می کنند متوسط آن در یک خانم 2000 و دریک آقا 2200 کیلو کالری است .


سوال : مصرف مایعات چطور ؟

ورزشکاران در زمستان هم باید نوشیدنی و آب مصرف کنند . مخصوصاً در زمان فعالیت های ورزشی عضلات فعال شده و با حرکت مداوم گرما تولید می شود و حرارت بدن از راه تعریق خارج می شود .
درصد نیاز بدن به آب بالا می رود و میزان آب مورد نیاز ، به میزان کالری مصرفی بستگی دارد به ازاء هرکیلو کالری مصرفی 1 تا 5/1 میلی لیتر آب لازم است .نوشیدن 2 لیوان مایعات ، 2 ساعت قبل از ورزش مفید است.


برچسب‌ها: تغذیه کوهستان, تغذیه ورزشی + نوشته شده توسط دکتر حمید مساعدیان



تاريخ : شنبه هفتم دی 1392 | 8:54 | نویسنده : اکبر |
زمان اجرای برنامهبرنامهمنطقهسرپرست برنامهتوضیحات
92/9/29کوه گرمهملایرهماهنگ با گروههای ملایربرنامه بصورت همگانی می باشد
92/10/2کوه گرمهملایراحمد شاهسوند
92/10/12-13یال کبودنهاوندمحمد آرمانجو
92/10/29الوندهمدان محسن کرمی
92/11/4غار سرابهمدانکمال روشن
92/11/11لشگردرملایرهادی عزیزی



تاريخ : چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1392 | 19:56 | نویسنده : اکبر |

 

رسیدن به بالای دیواره در تاریکی و بعد از 25 روزه

سیلویا ویدال در اوایل آگوست بود که به دره Kinnaur واقع در Himachal Pradesh , هندوستان رسید .تنها بود اما ابزارهایش و یک نقشه به همراه مختصات دیواره ای که قصد صعودش را داشت , همراهش بودند . با غذا و تجهیزاتی که برای 18 روز به همراه داشت , امیدوار بود این اولین صعود رو به انجام برساند. سبک کار سیلویا این است که : با خودش رادیو , GPS, , تلفن ماهواری و هیچ وسیله ای برای ارتباط با دنیای خارج به همراه نمی برد . در یک ماه آینده سیلویا , نا امیدی و آب و هوای بد را با تنهایی هایش شریک می شود. خیلی آهسته کار کرد از دیواره بالا رفت و مسیر Naufragi را به پایان رساند (A4+, 6A+).

سفر بی همراه سیلویا زمانی آغار شد که آخرین باربرش او را به همراه تمام لوازم و تجهیزاتش در بیس کمپ و در مه غلیظی تنها گذاشت . وقتی مه می شد , دیواره به طور کامل معلوم نبود و سیلویا جسورانه به دنبال پای کار می گشت و سرانجام اولین طنابش را ثابت کرد تا به حمل بارها به بیس کمپ پیشرفته کمکش کند . او محل کارگاهش را به " مسیر آب " توصیف کرد .

بعد از ثابت کردن 3 طول اول بالای ABC (پرتلیجش از یک سنگ بولدر آویزان بود ) , سیلویا با آب و غذایی که برای 18 روز به همراه داشت ارتباطش را با زمین قطع کرد . بعد از هفته ها روی دیواره به همراه باران و مه روزانه , به زیر سنگی بدون عوارض رسید و وقتی دید بولت کافی برای کارگاه های فرودش ندارد قسمتی از طول را فرود آمد و قبل از اینکه به خاتمه صعودش فکر کند , وقتی دید قسمت اعظم مسیر صعود شده , دوباره شروع به صعود کرد .

بعد از فشرده کردن جیره غذاییش از 18 روز به 25 روز  ,و مجبور شدن به استفاده ازهوک توانست از دیواره بیرون بیاید و فرودش را آغاز کرد . بیش تر از یک ماه را صرف آماده سازی و صعود کرده بود . از هایپوترمی در حال یومار کشیدن , گذر کرده بود و به بالای دیواره رسیده بود . نام مسیرش را Naufragi به معنای کشتی شکسته در زبان کاتالان , گذاشت .

سیلویا در حال جابه جایی از کمپ 1 به کمپ 2

چه چیزی باعث شد که این صعود را به تنهایی انجام بدی ؟

بعضی وقت ها احساس می کنم که دوست دارم تنهایی برم . زمانی که عکس یک دیواره رو می بینم این احساس رو دارم . نمیدونم این احساس از کجا می یاد ولی من اونو دارم و سعی می کنم دنبالش کنم .

کجای دیواره بود که بعد از هفته ها کار کردن در هوای خراب و زوال رفتن جیره غذایی , تصمیم گرفتی که ادامه بدی ؟ بدون نظر

درباره راهی که انتخاب کردی بعد از اینکه مجبور شدی از سبک خودت صرف نظر کنی و شروع به استفاده از هوک بکنی , توضیح بده ؟ بد و اساسا غم انگیز , چون تا اون لحظه اکسپدیشن سبک دیگه ای نداشت , رفتن به منطقه ای ناشناخته , بدون وسیله حمل و نقل عمومی , در فصل باران های موسمی , بدون تلفن یا اینترنت , بدون شناخت پای کار (این از همه بدتره ) یک صعود سولو ... بت هوک ها چیزایی هستن که نمیشه با اونا استراحت کرد .

کدوم یکی از تجربه های گذشتت باعث شد که تو از لحاظ ذهنی آماده باشی و صعودت رو ادامه بدی ؟ همه اونا .

چه کارهایی انجام می دی برای حفظ خودت از یه سری خطرات زمانی که از دیواره آویزان هستی ؟ زمان صعود تمام توجهم به صعود هست چون این رو ایجاب می کنه . بنابراین در طول روز ذهنم خیلی درگیره . زمانی برای دیوانگی نیست .  در پرتلیج کتاب می خونم و موسیقی گوش می دم .

درباره سبک سفرهات که بدون هیچگونه ارتباطی با دنیای خارج هست , صحبت کن . ارتباطی که خیلی از سنگنوردان امروزه به اون تکیه می کنن .

برای من این یک تصمیم شخصی هست . و راهی که خودم رو به فعالیت هام بسپارم . من صعود های سولو رو دوست دارم چونکه می خوام تنها باشم با احساس تنهاییم و اگر یک تلفن همراه من باشه , با همون قدرت مشابه دیگه اون احساس رو ندارم .

در انتهای سفرت چه حسی داری ؟

احساس خستگی زیاد و یک حس غریب . غریب به خاطر اینکه در تمام طول مدت سفر همه چیز تا لحظه آخر نامعلومه ; سفر تا دهکده , پای کار , بیس کمپ , دیواره , مسیر , ابزار , غذا , آب و هوا , فرود ها , برگشت …  وخیلی چیزای نامعلوم دیگه که روبرو شدن با اونها آسون نیست . همه تصمیمات خیلی سخت گرفته می شد و این خسته کننده بود .

مسیر صعود سیلویا

بارکشی تا پای دیواره

*******

لینک اصلی مطلب :

http://www.alpinist.com/doc/web10f/newswire-vidal-naufragi

اینم یه کلیپ کوتاه و قشنگ از صعود Naufragi :

http://vidalsilvia.com/naufragi.html

 اگه اشتباه نکنم این صعود مربوطه به سال ۲۰۱۰ هست .

برگرفته از وبلاگ زندگی در کوهستان



تاريخ : سه شنبه نوزدهم آذر 1392 | 9:47 | نویسنده : اکبر |

جبهه جنوبی گاری شانکار در مرز نپال و تبت

در حالی که دمای هوا در هیمالیا افت محسوسی داشته، فعالیت کوه نوردان در این منطقه همچنان ادامه داره و خبرهای تازه ای از صعودهای نو بر روی قلل هفت هزار متری ارسال می شوند. اما باید اضافه کرد که تنها قله هشت هزار متری که هنوز فعالیت ها بر روی آن ادامه داره قله لوتسه است که هنوز تیم کره ای آن را ترک نکرده اند.

خبر های ارسالی از لوتسه نشون میده که تیم کره ای در آخرین بروز رسانی خبرهای ارسالی شان از قصد قریب الوقوع خود برای صعود نهایی طی روزهای آینده خبر می دهند. برنامه تیم لوتسه از این قرار است که امروز راهی کمپ دو شده و فردا راهی کمپ سه شده و پس فردا جمعه یکم نوامبر راهی کمپ چهار شوند و بدین طریق دوم نوامبر روز قله خواهد بود.

در طی فصل جاری شرایط جوی در لوتسه بسیار سخت بوده و برف زیادی باریده که علت آن به خاطر طوفان های سخت موسمی بوده و به همین دلیل هم تیم کره ای چند هفته رو در بیس کمپ زمین گیر شده بود. با این حال این تیم قصد داره از جبهه چالش برانگیز جنوبی بر روی قله ۸،۵۱۱ متری لوتسه تلاش خود را به انجام برساند. باید یادآور شد که این تیم قبلا تا نزدیکی کمپ چهار پیش رفت اما به خاطر بارش سنگین برف مجبور به بازگشت به بیس کمپ شد.

اما از قلل هفت هزار متری هیمالیا نیز خبر می رسد که یک تیم شش نفره فرانسوی قصد صعود قله سایپال (Saipal) رو دارند. سایپال با ارتفاع ۷،۰۳۱ متر در غربی ترین منطقه نپال واقع شده و صعودهای بسیار نادری به خود دیده است.

تیم فرانسوی بعد از دو پرواز و چند روز کوهپیمایی به بیس کمپ این قله در ارتفاع ۴،۳۰۰ متر رسیده و بعد از  برقراری بیس کمپ پیشرفته خود در ارتفاع ۴،۸۰۰ متری اقدام به همهوایی و بارگذاری در ارتفاع ۵،۴۰۰ متری کرده اند. در حال حاضر سه نفر از اعضای این تیم به کمپی معروف به Red Rock (صخره سرخ) در ارتفاع ۵،۴۵۰ متری رسیده اند و سه همنورد آنها قرار بود امروز به آنها ملحق شوند. آنها دمای هوا را بسیار سرد گزارش کرده اند.

در حالی که همین چند روز پیش خبر اولین صعود یک قله هفت هزار متری (کیشتوار کایلاش در هیمالیای هندوستان) ارسال شد خبرهای جدید رسیده حاکی از صعود تازه دیگری در یک قله هفت هزار متری در مرز نپال و تبت می باشد. این قله که Gauri Shankar (گاری شانکار) نام دارد به ارتفاع ۷،۱۳۴ متر بوده و دومین قله مرتفع منطقه Rolwaling Himal به شمار می رود.این قله در ۲۳ اکتبر توسط یک تیم چهار نفره فرانسوی از یک مسیر جدید و برای اولین بار از جبهه پرابهت و عظیم جنوبی صعود شد. لازم به ذکر است که این قله از جبهه جنوبی در سال ۲۰۱۱ قبلا توسط استفان گلوواژ (Stefan Glowacz) و دیوید گوتلر (David Göttler ) مورد تلاش قرار گرفته اما به دلیل هوای بد طولانی مدت مجبور شدند از ادامه صعود صرف نظر کنند.

صعود گاری شانکار به سبک آلپاین بوده و در طی سه روز از تاریخ ۲۰ الی ۲۳ اکتبر به انجام رسیده است و در کل چهارمین صعود این قله از زمان اولین صعود آن در سال ۱۹۷۹ به شمار می رود. البته باید اضافه کرد که اولین صعود این قله توسط یک کوه نورد آمریکایی به نام جان راسکلی (John Roskelley) و یک شرپای نپالی به نام دورجی شرپا به ثبت رسیده است.

آخرین خبر درباره صعودهای پاییزی مربوط میشه به قله "لوناگ ری" که چاد کلوگ و دیوید گاتلیب در حال تلاش برای به ثبت رساندن اولین صعود این قله هستند. این دو کوه نورد آمریکایی یک ماه پیش راهی این قله ۶،۸۹۵ متری شدند و قصد دارند این بار صعود ناتمام سال ۲۰۱۲ را به نتیجه برسانند. در حال حاضر و با گذشت یک ماه هنوز خبر خاصی از این دو کوه نورد مخابره نشده است و همچنان در انتظار خبر صعود آنها هستیم.

 

منبع: http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?url=fall-2013-the-action-continues_1383149713


برچسب‌ها: هیمالیالوتسهصعودهای نو
نوشته شده توسط آلتای 



تاريخ : پنجشنبه نهم آبان 1392 | 9:37 | نویسنده : اکبر |


Ueli Steck

یولی استک Ueli Steck که این روزها به خاطر اولین صعود سولو جبهه جنوبی آناپورنا در محافل خبری خارجی نام او بر سر زبان هاست یکی از کوه نوردان تاپ دنیا محسوب میشه که با صعودهای سخت و سریع به سبک آلپاین غریبه نیست و شاید شهرت او به خاطر صعودهای سولو در جبهه شمالی قلل آلپ باشه که به شکل حیرت آوری سریع بوده اند. شاهکارهای "سریع و سبک" او در کوه نوردی مدرن همچون صعود سولو در جبهه شمالی آیگر Eiger در سال ۲۰۰۸ در مدت زمان تنها ۲ ساعت و ۴۷ دقیقه و صعود سولو شیشاپانگما در سال ۲۰۱۱ تنها در عرض ۱۰ ساعت و نیم از آن جمله هستند.

این کوه نورد ۳۷ ساله سوئیسی که در تاریخ ۹ اکتبر (۱۸ مهر) موفق به صعود تاریخی جبهه سخت جنوبی آناپورنا به ارتفاع ۸،۰۹۱ متر شده بود در تازه ترین گزارش ارسالی خود مسیر خود را مسیر نیمه تمام لافای اعلام کرده است. مسیر لافای که در پاییز سال ۱۹۹۲ از طرف دو کوه نورد برجسته فرانسوی ژان کریستوف لافای (Jean-Christophe Lafaille) و پیر بگین (Pierre Beghin) مورد تلاش قرار گرفت، خط مستقیمی در جبهه جنوبی آناپورنا ست که یولی استک توانست این مسیر را بعد از ۲۱ سال در مدت زمان ۲۸ ساعت (رفت و برگشت از بیس کمپ پیشرفته) به سبک آلپاین و به شکل سولو تکمیل کند.

یکی از بزرگترین و قوی ترین داشته های یولی اینست که او همیشه حد و حدود خود را در ارتفاع می شناسد. او بسیار دقیق و محاسبه گر بوده و می داند که توانایی چه کاری را دارد و توانایی چه کاری را ندارد و کسی ست که خود را به حد و مرز جایی نمی کشاند که خطرناک و ناشناخته باشد. او می گوید:



" فکر کنم بلاخره حد و مرز خودم را در ارتفاع شناخته ام، اگر کمی سخت تر از آنچه به نظرم می رسد 
صعود کنم، خودم را به کشتن خواهم داد. این صعود فنی به سبک خوب همان چیزی بود که می خواستم."

یولی در اولین روز صعود خود تا ارتفاع ۷،۰۰۰ متری پیشرفت و چادرش را به خاطر برف و غبار ناشی از باد شدید در داخل یک شکاف یخی برقرار کرد و بعد از یکی دو ساعت که تاریکی حکمفرما شد، باد از وزش افتاد و زمان صعود دوباره برای یولی از راه رسید. او مسیر دیواره را در پیش گرفت و می دانست که صعود این دیواره در مسیر لافای در تاریکی شب مشکلی ندارد. یولی در این صعود به جای تعقیب مسیرهای ترکیبی دشوار از مسیرهای واضح آبروی یخی استفاده کرد و بلاخره به قله ۸،۰۹۱ متری آناپورنا رسید. جاهایی بودند که ضخامت یخ خیلی نازک بود و جاهایی بودند که چند سانتی متر برف روی یخ رو پوشانده بود اما به جای فکر کردن به درجه سختی مسیر او تنها بر روی زمان تمرکز داشت، چون این صعودها با صعودهای تیمی که همطناب هستند دو مقوله کاملا جدا از هم هستند.

لازم به ذکر است که طبق گفته های یولی استک در سایت شخصی او، دو شرپا به نام های تنجی و نیما مسئول رساندن تدارکات تا بیس کمپ پیشرفته در ارتفاع ۵،۰۰۰ متری بودند. به غیر از شرپاهای یاد شده سه نفر دیگر همراه یولی بودند: دن (Dan Patitucci) و جونا (Jonah) که مسئول تهیه تصاویر بودند و دان بووی (Don Bowie) که همنورد او بود اما بعد از اینکه آن دو به برگشراند (Bergschrund) رسیدند، دان در مواجهه با رخ جنوبی گفته بود که  صعود این مسیر از لحاظ فنی بدون طناب بسیار سخته و او نمی تونه بیشتر از این ادامه بده و بنابراین یولی به تنهایی مسیر را صعود کرده بود.

یولی می گوید که "ابتدا برای من هم سخت بود تا صعود را به شکل سولو ادامه دهم اما شرایط مناسب جوی این کمک را به من کرد تا بر روی صعود تمرکز کنم." دان و یولی چند هفته قبل برای همهوایی تا ارتفاع ۶،۱۰۰ متری صعود کرده بودند و چادر، طناب، چراغ خوراک پزی و چیزی برای خوردن در آن ارتفاع گذاشته بودند به همین خاطر هم یولی توانست چادر و چراغ خوراک پزی رو همراه خود ببرد و بقیه وسایل را همانجا به یک قلاب بند کند. او حتی کیسه خواب رو هم به خاطر وزن آن به همراه خود نبرده بود. البته باید اضافه کرد که یولی در این صعود ۶۰ متر طناب ۶ میلی متری، دو عدد پیچ یخ، چند تا کارابین و اسلینگ، قلاب آبلاکوف، چاقو، کلاه کاسک، کرامپون، تبر یخی، هارنس، کاپشن پر، دستکش پر، چادر، چراغ خوراک پزی، یک عدد کارتریج گاز، تلفن ماهواره ای، کرم ضد آفتاب، چراغ پیشانی و باطری اضافی، کیت کمک های اولیه، سه تا پاور بار، سه تا نوشیدنی انرژی زا، نوشیدنی و صد گرم پنیر به همراه خود برده بود. او حتی می گوید در مسیر خود می خواسته عکس بگیره که بخاطر شیب زیاد و خطر سقوط یکی از دستکش های پر خود و دوربینش را از دست داده بود و مجبور شده بود دستکش پر باقی ماندش رو به نوبت به دستهاش بپوشه.

نهایتا یولی می گوید وقتی که هنوز شب بود به گرده منتهی به قله رسیده و در حالی که با ارتفاع سنج خود همه چیز رو به دقت بررسی می کرده متوجه شده در بالاترین نقطه ایستاده است. او حتی نمیدونه چند طول طناب بر روی دیواره صعود کرده چون از طناب برای صعود استفاده نکرده بود و کمتر از ۵ دقیقه در قله سپری کرده و سریعا به طرف پایین رهسپار شده بود. یولی وقتی به برگشراند رسیده بود دن، تنجی و دان به دیدنش اومدند. آنها تمام مسیر او را با دوربین تعقیب کرده بودند و حالا تنجی با یک سیب و نان و نوشابه از او پذیرایی می کرد.

البته باید متذکر شد که این کوه نورد خارق العاده که خود را در این صعود خوش شانس میداند در یک مصاحبه خواندنی و تلفنی با سایت planetmountain در امتیاز دهی به دلخوشی، سختی و ریسکی که در این صعود داشته از ده امتیاز ممکن به ترتیب ۸ امتیاز به دلخوشی، ۵ امتیاز به سختی و ۷ امتیاز به ریسک می دهد.

 

منابع:

http://www.ukclimbing.com/news/item.php?id=68412
http://www.uelisteck.ch/en/item/17-9-oktober-2013-gipfelerfolg-an-der-annapurna-suedwand.html
http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?url=ueli-stecks-annapurna-south-face-solo-ne_138174925
http://www.planetmountain.com/english/News/shownews1.lasso?l=2&keyid=41296
http://www.theguardian.com/world/2013/oct/13/ueli-steck-annapurna-greatest-himalayan-ascent

مطالب قبلی از این صعود:

تلاش بر روی جبهه جنوبی آناپورنا
موفقیت یولی استک در جبهه جنوبی آناپورنا

----------------------------------------------------------

پی نوشت: در صعود سال ۱۹۹۲ لافای همنورد خود بگین را به خاطر سقوط از ارتفاع ۷،۵۰۰ متری از دست داد و مجبور شد به تنهایی و بدون ابزار به پایین برگردد. در حادثه ۱۹۹۲ آناپورنا دو کوه نورد فرانسوی بعد از شرایط بد جوی تصمیم به بازگشت می گیرند که در حین فرود بگین به همراه تمامی ابزارهایی که داشتند سقوط می کند و لافای بعد از چهار روز مبارزه با شرایط سخت بلاخره به طرز معجزه آسایی موفق شد خود را زخمی اما زنده از شر جبهه جنوبی و دیواره خلاص کند.


برچسب‌ها: آناپورناهیمالیاصعودهای نو
نوشته شده توسط آلتای



تاريخ : سه شنبه بیست و سوم مهر 1392 | 9:34 | نویسنده : اکبر |

  مجموعه زيبا و ديدني چشمه هاي آب معدني باداب سورت اروست که از شگفت انگيزترين شاهکارهاي طبيعت و به عنوان زیباترین چشمه جهان و همچنین دومین اثر طبیعی ملی ایران پس از قله دماوند به ثبت رسید، در جنوب شرق شهر ساری٬ در ارتفاع ۱۸۴۱ متری از سطح دریا و در محدوده روستاي اروست واقع شده است. این اثر زیبا و دیدنی که حدود سه هکتار را در بر می گیرد، از شمال به ارتفاعات و تپه‌هاي پوشيده ‌‌‌‌‌از جنگل‌هايي با درختان سوزني برگ مي‌رسد، از جنوب مشرف به دره‌هاي پايين دست و از شرق در مجاورت ارتفاعات پوشيده از گياهان بوته‌اي و درختچه‌ها است. غرب آن را نيز روستای اروست احاطه كرده است. چشمه هاي اسرار آمیز باداب سورت اروست مشتمل بر دو چشمه با آب هاي کاملاً متفاوت از لحاظ رنگ بو مزه مي باشند.

باداب سورت 1

 يکي از این چشمه ها داراي آبي بسيار شور مي باشد و داراي دریاچه ای کوچک است که عمدتاً در تابستان براي شنا و آب تني استفاده مي شود. در قسمتی از کف این دریاچه حفره ای عمیق به نام برمودای اروست وجود دارد. در کناره های این دریاچه نیز رسوبات سیاه رنگی وجود دارد که همراه با آب دریاچه جهت درمان دردهاي کمر و پا٬ امراض پوستی٬ روماتيسم و میگرن سودمند است. همچنین به علت شوری زیاد این دریاچه و دارا بودن املاح و مواد معدنی فراوان به هیچ عنوان در فصل زمستان یخ نمی زند و هیچ جانوری نیز در آن زیست نمی کند. دو چشمه ديگر که در مجاورت اين چشمه قرار دارند، بسیار کوچکتر هستند و به اکسیر حیات معروف اند. همچنین داراي آبي به رنگ نارنجي و کمي ترش مزه اند که به صورت دائمي و نشتي مي باشند و در اطراف دهانه چشمه ها کمي رسوب اکسيد آهن نشسته است. آب هاي رسوبي چشمه های باداب سورت در مسير جريان خود از بالاي کوه به پائين طي هزاران سال مانند آبشاری پلکانی دهها حوضچه کوچک بسيار زيبا در رنگ هاي نارنجي، زرد، قرمز و طلایی در اندازه هاي مختلف ايجاد کرده است که اسراري از دنياي مستور و پوشيده طبيعت بکر و دل انگيز را به نمايش گذاشته است. در یکی از این حوضچه ها که عمق نسبتا خوبی دارد برخی از گردشگران سنگ هایی را داغ می کنند و در آن می اندازند. در این حالت حوضچه تبدیل به یک جکوزی طبیعی می شود و گردشگران از آن بسیار استقبال میکنند، اما به علت تخریب طبیعت این کار توصیه نمی شود.چشمه های باداب سورت اروست از نوع ژئوپارك محسوب شده و همزمان با آخرين چين خوردگي البرز در پليوستوسن و پليوسن که دوران چهارم زمين شناسي می باشد، شكل گرفته است. البته این چشمه ها بسیار جوان هستند چرا که اگر چشمه های باداب سورت اروست را پیاده صدها متر به سمت شمال طی مسیر کنید در ارتفاعات به باداب سورت قدیمی می رسید که به گودال زمان معروف است بطوریکه اگر وارد آن شوید به قدری مبهوت خلقت خداوند می شوید که گذر زمان را فراموش می کنید. البته این چشمه صدها سال است که خشک شده است، اما آثار بسیار زیبایی از آن باقی است و اگر این چشمه جوشان بود بدون شک جزو عجایب هستی به شمار می رفت.

باداب سورت 2

  باداب سورت ها فقط به همین دو مکان ختم نمی شوند. مکان دیگری به نام باداب کوچک که به شورسر معروف است نیز وجود دارد که شامل دو چشمه می باشد. این دو چشمه از نظر وسعت بسیار کوچک هستند و در منطقه ایی در روستای اروست واقع اند و خواص درمانی بسیار خوبی نسبت به دیگر چشمه ها دارند. در مجموع در حریم روستای اروست سه باداب با موقعیت های جغرافیایی مختلف وجود دارد که هر کدام از چندین چشمه که دارای آب هایی با دمای معتدل می باشند، تشکیل شده است. ديدار از چشمه و حوضچه هاي باداب سورت خستگي را از جان گردشگران بيرون مي کند و چشمان کنجکاو  و حقيقت جو در کنکاش مناظر طبيعي جنگلي و کوهستاني پيرامون تا دوردست ها مبهوت و خيره مي ماند. خيال انگيزترين صحنه هاي منطقه به هنگام طلوع و غروب خورشيد است که تلالو نور خورشيد در حوضچه ها و انعکاس نور آنها همراه با سايه روشن طبيعت اطراف جلوه هاي تحسين برانگيز از موهبت خداوندي را به جلوه گري مي گذارد که اين چشم اندازهاي چشم نواز هيچگاه از روح و ذهن فراموش نمي شود و بارها و بارها طبيعت دوستان را به تماشاي خود فرا مي خواند. باداب سورت در همه فصول سال زیباست و در هر فصل زیبایی های خاص خودش را دارد اما پر بازدید ترین زمان، فصل بهار و تابستان است. چراکه در فصل بهار این منطقه بسیار سر سبز و خرم است و فصل تابستان نیز زمان خوبی برای آبتنی در این حوضچه های زیبا و سرشار از مواد معدنی می باشد. از آنجائیکه باداب سورت اروست در ارتفاعات اروست واقع است، تماشای سرزمین های پست اطراف به آدمی شوق پرواز می دهد و حرکت آب بر روی پلکان ها عظمت خدای یگانه را نشان می دهد و این یعنی پله پله تا ملاقات با خدا. آری اینجا اروست است، سرزمین پرواز تا بیکران، سرزمین عبودیت، سرزمین عشق و وصال. به اروست بیایید تا مجذوب و مبهوت خلقت خداوند شوید و رویای با هم بودن را تجربه کنید!

باداب سورت 3

  روستای تاریخی، متمدن و زیبای اروست با وسعت زیادش از چندین محله قدیمی تشکیل شده است که سورت نیز یکی از آنها است و در گذشته های دور محله ای زرتشتی نشین بوده است. گویند که زرتشتیان بر فراز این چشمه ها با آداب و رسوم خاصی به عبادت خداوند یکتا می پرداختند. سورت در لغت به معنای شدت اثر است. باداب سورت نیز به معنی شدت اثر آب گاز دار است که در زبان محلی به آن اروست وائو یا بادو می گویند. البته نام برند آن چشمه های قصر طلایی اروست می باشد. همچنین ادعای روستاهای اطراف مبنی بر مالکیت باداب سورت نیز کاملا بی اساس است و در اصل نام چندین و چند هزار ساله این چشمه ها باداب اروست می باشد. متاسفانه در برخی از سایتها مشاهده شده است که از واژه جعلی روستای سورت استفاده کرده اند، چرا که اشتباه است و روستایی بدین نام وجود خارجی ندارد. از آنجائیکه آب چشمه از هر مسیری حرکت کند پلکان ها و آثار زیبایی از خود بر جای می گذارد، در گذشته های خیلی دور که آب چشمه بسیار زیاد بوده است بر روی سرزمینی به مساحت حدود سه هکتار پلکان ها و آثار بسیار زیبایی ایجاد کرده است. البته در ۲۰۰ سال اخیر آب چشمه کمتر شده است و فقط آب بر روی حدود ۱۰۰۰ متر مربع از پلکان ها جریان دارد و بقیه پلکان ها که آب از روی آن جاری نیست مانند چشمه های پاموکاله ترکیه به رنگ سفید خود نمایی می کند.در پایان وبلاگ آتر عکسها و کروکی محل را برای راحت تر پیدا کردن روستا و چشمه ها  در اختیار شما قرار میدهد.




تاريخ : پنجشنبه هجدهم مهر 1392 | 9:45 | نویسنده : اکبر |


سایز بزرگتر و تصاویر بیشتر

یک تیم بلژیکی - فرانسوی متشکل از چهار کوه نورد به نام های نیکولاس فاورس (Nicolas Favresse)، شون ویلانووا (Sean Villanueva)، استفان هنسنس (Stephane Hanssens) و اورارد وندنبام (Evrard Wendenbaum) موفق شدند ماه گذشته از یک مسیر جدید به دیواره ۱،۲۰۰ متری قیزیل آسکر در مرز بین چین و قرقیزستان صعود کنند.

این تیم چهار نفره که اوایل سپتامبر به بیس کمپ رسیده بودند روز اول بسیار بدی داشتند.. شون اسهال بدی داشت، نیکو گرما زده شده بود و بالا می آورد، استفان سردرد بدی داشت و اورارد پشتش درد می کرد. اما خوشبختانه این اکسپدیشن که نامش رو China Jam گذاشته بودند برای این چهار همنورد خیلی بهتر از آنچه شروع شده بود پیشرفت و نهایتا ساعت ۱۰ شب ۲۲ سپتامبر به قله ۵،۸۴۲ متری این کوه رسیدند. صعود این تیم از یک مسیر نو در جبهه جنوبی بود که بعضی وقت ها در بخش هایی از مسیر چند کارگاه مشترک با مسیر روس ها (سال ۲۰۰۷) داشت.


نیمه شب در قله

در حال حاضر جزئیات زیادی از این صعود در دسترس نیست اما می توان به سرمای شدید منفی ۱۵ درجه، بیش از ۱۵ روز سخت بر روی دیواره، ۱،۲۰۰ متر صعود، طول طناب های زیبایی با درجه سختی بین 6a تا 7b، طناب های ثابت، سه کمپ با چادر دیواره، بیماری، طوفان و کولاک و مسیرهای پیچیده ترکیبی اشاره کرد. بدون شک این صعود سردترین و مرتفع ترین ماجراجویی این چهار کوه نورد تا به حال به شمار میاد.

نیکولاس فاورس در گزارش خود به سایت Planetmountain می نویسد: " این اکسپدیشن به خاطر شرایط سخت آب و هوایی نسبتا سخت بود. این دیواره سردتر از تمام دیواره هایی بود که تا به حال رفته بودم. دمای هوا در سایه و در طول روز حتی وقتی که آفتاب می تابید منفی ۵ درجه بود و شب ها از منفی ۱۵ هم پایینتر می رفت و روزها کوتاه بودند. از لحاظ فنی زیاد سخت نبود و دیواره زیبایی بود. سخت ترین مسیر یک طول طناب با سختی 7b بود. انتهای مسیر هم به طول ۳۰۰ الی ۴۰۰ متر تماما صعود ترکیبی بوده و فکر میکنم بعضی از طول طناب هایی که صعود کردیم M7 تا  M8 بودند."

 

منبع: http://www.planetmountain.com/english/News/shownews1.lasso?l=2&keyid=41277#

-------------------------------------------------------

پی نوشت: قیزیل آسکر ( در ترکی به معنی سرباز سرخ) در بخش غربی سلسله جبال کوکشال توو (Kokshaal-Too) در مرز بین ترکستان چین و قرقیزستان واقع شده و ارتفاع آن به ۵،۸۴۲ متر می رسد.


برچسب‌ها: صخره نوردیصعودهای نو
نوشته شده توسط آلتای 



تاريخ : سه شنبه شانزدهم مهر 1392 | 17:10 | نویسنده : اکبر |

ساعت 8:50

"عظيم قيچي ساز" ساعت 12:30 شب (به وقت محلي) از کمپ 2 حرکت خود را آغاز کرد و پس از هفت ساعت و نيم تلاش، سرانجام ساعت 8 صبح (5:45 صبح به وقت ايران) موفق شد قله "چوايو" به ارتفاع 8201 متر، ششمين قله مرتفع جهان و "دوازدهمين" قله هشت هزارمتري‌اش را صعود کند. وي در حال حاضر در کمپ 2 به سر مي‌برد.

لازم به توضيح است؛ "قيچي ساز" قله چوايو را بدون استفاده از اکسيژن مصنوعي و بدون استخدام شرپا صعود کرده است.



تاريخ : جمعه پنجم مهر 1392 | 18:34 | نویسنده : اکبر |
  • گیتاریست
  • قالب وبلاگ